zondag 27 mei 2018

Wat een avontuur!

Voila, het zit er (helaas) op..!
Maar wat een avontuur hebben we beleefd!

Laten we even geheel terzijde dat deze blogpost grandioos te laat is. 😁
Sinds dat we terug zijn (Febe, 14 april & Elissa, 18 april), zijn we onmiddellijk in een wervelwind terecht gekomen genaamd 'school'. Oké, we moeten toegeven, we hebben niet al te veel voor onze bachelorproef gedaan in Gambia. Versta ons niet verkeerd, we hebben ons project daar helemaal uitgewerkt met een zeer positief resultaat waar we allebei meer dan tevreden mee zijn! Alleen het neerschrijven in een bachelorproef verliep redelijk moeizaam. Maar hoe kan dat ook anders met zo mooi weer en enorm mooie natuur en bezienswaardigheden!

Ondertussen zijn wij de afgelopen 5 weken zo goed als elk moment van de dag bezig geweest met het schrijven van onze bachelorproef. Deze hebben wij afgelopen week ook bij de drukker binnengebracht en ligt nu in een doos te blinken om maandag op school EINDELIJK af te geven. En wat een opluchting gaf dat om die bachelorproef daar afgedrukt te zien liggen. Want het was de afgelopen weken toch redelijk zwaar met veel stressmomenten of we het wel af gingen krijgen maar met de goeie begeleiding van onze promotor is het allemaal tot een goed einde gekomen! *fieuw*

15 juni is D-Day en de presentatie van ons project waaraan wij sinds 5 januari aan zijn begonnen. En wat een avontuur was me dat. Eén groot avontuur, met ups en zeker ook een aantal downs. Zoveel nieuwe lieve mensen leren kennen die een voetstap op je hart achterlaten. Zoveel steun gehad van iedereen daar en zeker onze familie en vrienden hier thuis. We kunnen het blijven zeggen, wat een avontuur..

Of we het opnieuw zouden doen? Een dikke JA!
Je verbreedt je horizon, je leert een nieuwe cultuur kennen, nieuwe mensen en ook, je leert jezelf kennen. Het is een aanrader voor iedereen. Het gaat met momenten niet gemakkelijk zijn, je gaat wel eens tegen de lamp lopen, maar je leert eruit. En hoe ook.

Een hele levenservaring. Twijfel zeker niet over het land of over de tijd dat je daar zit, het vliegt zo om! Ook al lijkt dat in het begin allemaal heel lang die 3 maanden, cold feet krijg je sowieso maar het is het allemaal waard. Geen twijfel mogelijk! Het is echt een absolute aanrader. Een hele levenservaring erbij.

Heel erg bedankt aan iedereen die dit avontuur gevolgd en vooral samen met ons beleefd heeft! Familie, vrienden, kennissen, mensen die de pagina op facebook liken, de filmpjes kijken,... We hebben geprobeerd jullie er zoveel mogelijk bij te betrekken en hopelijk hebben jullie toch een klein idee gehad van hoe hard wij daar genoten hebben.

Dikke merci!! En wie weet tot een volgend avontuur!!

🇬🇲
Elissa & Febe

donderdag 5 april 2018

Het einde nadert..

Met heel veel pijn in het hart schrijven we deze blogpost.

Onze stage zit erop. We hebben 12 weken met de vriendelijkste, meest behulpzame, lieve, enthousiaste... (ik kan blijven doorgaan) mensen en kinderen stage gelopen in de Kobisala school hier in Sanyang, Gambia.

Uit die 12 weken hebben we enorm veel geleerd. Niet alleen op vlak van kennis en vaardigheden van ons vakgebied, maar op op vlak van onszelf. We hebben in die 12 weken geprobeerd om de kennis en vaardigheden die wij hadden over Ergotherapie zo goed mogelijk over te brengen naar hun manier van werken. Dit ging natuurlijk gepaard met de nodige ups en downs, maar gelijk ze bij ons in de opleiding zeggen: "Het is heel belangrijk dat je leert van je fouten." En geloof ons maar, fouten hebben we gemaakt hoor. We hebben dan ook ons uiterste best gedaan om van die fouten te leren en deze om te zetten naar positieve ervaringen bij de volgende situaties.

We kunnen niet beschrijven hoe we ons voelen op dit moment. We kijken er heel erg hard naar uit om terug naar huis te gaan, naar familie, vrienden, sportclubs,.. Maar aan de andere kant, je hebt hier je leven voor 3 maanden opgebouwd, mensen leren kennen, vrienden gemaakt, nieuwe dingen ontdekt... En voor ons is dat heel moeilijk om dat allemaal achter te laten omdat je ergens weet dat de kans relatief klein is om hier terug te komen. Dus we zitten een beetje met een dubbel gevoel helaas.

Om terug te komen op de stage, deze is in ons perspectief heel erg goed verlopen. Wij hebben ons project zo goed mogelijk uitgewerkt en we zijn heel blij met het resultaat. We hopen dat ons project nog een beetje wordt verder gezet.

Voor het moment hebben wij een weekje vakantie. Deze gebruiken wij volop om nog dingen te gaan bezichtigen waar we de afgelopen weken geen tijd voor hebben gehad. Wat wel een voordeel is voor ons, wij zijn namelijk met de primary school 4 dagen op excursie doorheen heel Gambia getrokken. Samen met 71 leerlingen en 9 leerkrachten vertrokken we donderdag 29 maart op excursie tot zondag 1 april.
Onze dag begon om 7u30 in de school wachtend op de leerkrachten en leerlingen. We zijn in de busjes gestapt en hebben een uur doorgereden naar Banjul. Daar hebben we het Nationaal Museum bezocht. Na 4-5 uur te moeten wachten,  hebben we de ferry genomen en overgestoken naar Barra, waar we Fort Bullen hebben bezocht. Na een lange rit van 3,5 uur zijn we doorgereden naar Ka-ur waar we om 2 uur 's nachts aankwamen en de nacht in een school hebben doorgebracht om uiteindelijk om 3u30 te gaan slapen en om om 6u 's morgens terug op te staan voor het gebed. Tijdens het gebed hebben wij ons toch nog even omgedraaid op ons matrasje. Na het ontbijt zijn we doorgereden naar de Stone Circle in Wassu. Hier was het verschrikkelijk warm, 41 graden om precies te zijn. Zweten en veel water drinken was dus de boodschap. Van Wassu zijn we verder gegaan naar Janjanbureh (Georgetown) waar we het Slave house en de Freedom Tree hebben bezocht. Niet veel verder dan die plek lag de school waar we de nacht gingen doorbrengen. En zo begon onze ochtend weer hetzelfde gelijk de vorige. Om 6u werden de leerlingen gewekt door een leerkracht en Buba waarbij wij ons weer even omdraaide haha! Met een paar tussenstoppen in kleinere dorpjes kwamen we 's avonds aan bij onze laatste slaapplaats in Kwinella. Hier hebben we gelijk de vorige dagen ook samen gekookt met de leerlingen en na het avondeten het gezellig gemaakt met de leerlingen en leerkrachten die nog wakker waren. We hebben die nacht ook buiten onder de volle maan geslapen. Niet omdat we dat wouden maar omdat er niet genoeg ruimte was voor alle leerlingen binnen. Maar buiten de muggenbeten die we er aan over hebben gehouden was het een gezellige nacht! En zo zat onze excursie er ook weer op. De zondag zijn we de hele dag onderweg geweest terug naar de school om daar lunch te eten en weer huiswaarts te keren.

's Avonds had Elissa een kleine verrassing voor Febe want Febe was namelijk 30 maart 22 jaar geworden! Helaas zaten we toen op de excursie waardoor we de verjaardag niet echt konden vieren. Dus het geweldige idee en met de hulp van de andere studenten uit Ethiopië hadden ze een verrassingsfeestje in elkaar gestoken! En of dat het een verrassing was! De andere studenten uit Antwerpen waren er, de eigenaar van onze lodge en zelfs een aantal teachers van onze school waren aanwezig, ondanks de weinige uren slaap die ze de voorgaande nachten maar hebben gehad. Het was zeker een verjaardag om niet te vergeten!

En hiermee sluiten wij ook week 12 af van ons verblijf hier in Gambia. Veel bezichtigen maar toch ook zonnen, rusten en toch ook al wel mentaal voorbereiden op het vertrek, staan nu nog op het programma voor de laatste 2 weken!

Tot op de volgende blogpost!

zondag 18 maart 2018

Week 10...

We kunnen het blijven zeggen, wat vliegt de tijd!
We dachten, we gaan nog eens een blogpost schrijven, bleek dat de vorige al van 3 weken geleden was.. oepsie..

We hebben elke week weer een ander thema gekregen waar we onze weg in moesten zoeken om dit op een leerrijke en vooral ergotherapeutische manier aan te leren aan de kinderen. Want allemaal goed en wel, maar hier in de school is helemaal geen ergotherapeut om een voorbeeld aan te nemen, ze weten zelfs niet wat dat is. (en ja, hier komen we na week 10 achter, timing toch 😁)

We hebben ook van een aantal personen de vraag gekregen van hoe het nu op stage gaat en toen bedachten we ons, ja, daar hebben we eigenlijk nog niet veel over gezegd. We praten altijd over de dingen die we hier meemaken, maar de reden waarom we hier zijn laten we iets te veel langs ons liggen 😅.

Telkens als we die vraag krijgen "en hoe verloopt de stage?", zeggen we standaard dat het goed gaat. Want het gaat ook goed, beter dan verwacht. We komen heel goed overeen met Buba, onze stagebegeleider. We bespreken al onze ideeën en voorstellen met hen en komen uiteindelijk altijd tot een goede overeenkomst waar iedereen profijt uit haalt. Buba is wel niet altijd op school, waardoor we niet echt iemand hebben waar we met onze vragen naartoe kunnen. Dit is soms wel een struikelblok omdat we dan niet zeker zijn over wat we moeten doen.

Met de kinderen zien we ook al heel veel verbetering tegenover de eerste week. De eerste week keken ze elke dag naar ons van: "ja wat verwacht ge nu?". Dus dat moest natuurlijk nog even loslopen. Tegenover nu, nu begrijpen ze wat we zeggen, ze doen wat we zeggen en ze helpen zelfs vertalen aan de kinderen wat niet heel goed begrijpen wat we bedoelen.

Voor de rest is het deze week een heel rustige week geweest. Drukke voorbereidingen voor school afgehandeld en weer zitten struggelen met het internet (as usual).

We gaan de laatste 4 weken in met nog heel erg leuke plannen voor de boeg! We houden jullie op de hoogte (gelijk eerder gezegd, als het internet het toelaat natuurlijk😉)
Ook verwijzen we jullie heel erg graag nog eens door naar onze facebookpagina en het youtube-kanaal waar je heel veel foto's en filmpjes kan zien!
https://www.youtube.com/watch?v=onUdXXjvvfs
https://www.facebook.com/elissaenfebeingambia/

Salut!!


zondag 25 februari 2018

Halverwege...

Halverwege al, wat vliegt de tijd! 7 weken ver in ons verblijf en onze stage hier in Gambia. We hadden nooit gedacht dat de tijd zo snel ging omvliegen. We zeiden het nog tegen elkaar hoe we ons in de eerste week voelde en zeiden dat het nog lang ging duren eer dat we thuis gingen zijn, maar zie ons hier nu zitten, 7 weken verder.

De afgelopen weken waren redelijk druk en er waren wat problemen met het verkrijgen van internet waardoor het moeilijk was om nieuwe dingen op facebook en op onze blog te posten. Soms posten we een foto op facebook met onze gsm maar om veel foto’s erop te zetten kost enorm veel internet dat we dan moeten betalen.

Maar dus nu het belangrijkste van de post, een samenvatting van de afgelopen 3 weken.
In week 5 was het evaluatieweek voor de kinderen. Hier konden wij dan ook aftasten of onze manier van aanpak een goede manier was en of het effect had. De manier die wij deden was wel heel anders voor de kinderen dan dat ze gewoon waren dus dit is wel even aanpassen voor hun. We merken wel al vooruitgang bij een aantal kinderen dus dat gaf ons wel extra motivatie om het nog beter te doen en hun nog beter te helpen!

Week 6 was het thema water. Ja water.. Dat is een breed thema maar ook een enorm vaag thema. Net gelijk bij de planten, hadden we geen flauw idee hoe we dit gingen aanpakken. Hier hadden we hulp gevraagd bij de leerkacht van level 4 hoe hij het ging aanpakken en hebben we ons daarop gebaseerd en uiteindelijk is de week ook omgevlogen.

En nu zitten we in week 7. Halverwege. We kunnen het nog steeds niet geloven dat het al zo snel is gegaan. We zitten ook allebei met een dubbel gevoel. Aan de ene kant willen we heel graag onze familie en vrienden terug zien, maar aan de andere kant vinden we het hier zo leuk dat we ook niet meer weg willen haha! Daarom genieten we van elk klein ding en elk moment dat we hier zitten.
Deze week was het thema fruit. Hier hadden we al veel ideeën voor wat we met de kinderen konden doen. Maar er was een kleine verandering in de plannen want de baby van Buba en Fatou is jaja op valentijn geboren! 14 februari 2018 verwelkomde we Lucia Jalika Bojang. Een pracht van een kind met de meeste schattige krullenbos als haren. Helaas werden deze haren op de naamceremonie een week later afgeschoren, geen idee waarom.. Dat hadden we misschien moeten vragen aan iemand.. Oeps!

Als afsluiter van deze week hebben we een Independence March gedaan door the village naar het voetbalveld. Met de (bijna allemaal) in koor zingend kinderen die de liedjes van de school luidkeels aan het meebrullen waren! Enorm leuk en vrolijk om te zien! Erna werd er nog heel wat gedanst om de voormiddag leuk af te sluiten!

En met die blije noot sluiten wij onze blogpost van deze week ook af!


Tot snel!
(Of misschien iets minder snel.. Thanks Gambiaans internet!😉)

vrijdag 2 februari 2018

Eerste maand achter de rug!

Voila,
Onze eerste 4 weken hier in Gambia zitten er al op! We zullen even een samenvatting geven over hoe alles hier in zijn werk gaat!

Op school hebben we ons eigen klasje samengesteld van 16 kinderen. Deze kinderen hebben we gekozen op basis van observaties in de klas en van hun schriftje. Bij deze kindjes hebben we ondervonden dat ze meer hulp nodig hebben bij schoolse vaardigheden.
De eerste 2 weken hadden we nog geen lokaal, maar ondertussen hebben we het lokaal opgeruimd en helemaal ingekleed en georganiseerd gelijk dat we in gedachte hadden.

Elke week is er in de school ook een ander thema wat wordt aangeleerd. In de eerste week was het 'revision' week. In deze week werd alles herhaald wat men vorig trimester geleerd heeft. Week 2 ging over 'the human body'. Week 3 ging over 'plants'. Ja, wij weten dus niks over planten. Geen idee hoe we hieraan moesten beginnen. Dus we schakelde hulp in van het (zeer trage) internet en uiteindelijk hebben we de week toch op een positieve noot geëindigd. Deze week was het thema dieren. Ideaal dachten wij want hier is veel informatie over te vinden en we hadden al wel op voorhand wat ideeën klaar.
Na deze week is het een evaluation week. Testweek dus. De kinderen worden beoordeeld op wat we allemaal hebben geleerd en onthouden van de vorige 3 weken.

Naast school (om 15u) gaan we bij Fatou en Buba hun thuis eten. Fatou is nog steeds hoogzwanger maar heeft geen idee voor wanneer ze uitgeteld is. Dit wordt hier niet zo nauw opgevolgd tegenover bij ons. Maar aan haar buik te zien, is het voor elk moment! Daarom hadden we het idee om haar een typisch Wester cadeau te geven, namelijk een pampertaart! Aan dit cadeau gaan we dit weekend beginnen zodat we het kunnen afgeven als de baby geboren is.

Naast al deze leuke en mooie momenten, hebben we ook één van de eerste slechte momenten gehad. Vorige vrijdag waren we in de namiddag naar het strand gekomen voor aan onze opdrachten te werken en voor te bereiden voor de komende week. Gelijk we wel vaker deden, zijn we iets gaan eten  in de Rainbow Lodge. Niets anders dan anders, niet vreemd geproefd. Maar die nacht werden we allebei wakker met krampen in onze buik en een heel erg misselijk gevoel. We stuurde elkaar al een sms of de andere persoon hetzelfde voelde en dat stelde ons ergens wel op ons gemak dat het aan het voedsel lag en dat het niet één of andere ziekte was. Na een hele zaterdag in bed te liggen, pilletjes te nemen en te slapen, voelde we ons zondag al wat beter. Nog steeds zwak omdat we zaterdag niets gegeten hadden. Zondag kregen we ook nog niet veel binnen maar tegen maandag waren we al meer op krachten!

We kijken al uit naar de volgende weken! (hopelijk zonder ziek te zijn 😁)

Hieronder vind je ook de link naar het filmpje van week 2!
https://www.youtube.com/watch?v=Mpv3TuP1bQA

zondag 21 januari 2018

Week 1

Onze eerste 2 weken zitten er al op!
De eerste dagen was het vooral aanpassen aan het klimaat en de leeftomstandigheden. We hebben ook onze eerste week op school er al opzitten. Deze week hebben we vooral de leerlingen en leerkracht en de manier van lesgeven geobserveerd. Dit was al een hele indruk voor ons, hoe anders het is tegenover de manier dat wij het doen in België. (zie link naar filmpje)

We hebben deze week ook ons groepje samengesteld voor ons bachelorproef-project. We hebben 4 leerlingen uit elke klas gekozen (eerst door observatie, erna door hun schriftjes in te kijken) die voor ons het zowel goed bezig waren, als degene die wel wat extra hulp konden gebruiken. Met hun gaan we vanaf volgende week aan de slag!

Voor de rest hebben we deze week ook nog wat uitstapjes gedaan. We zijn na school een paar uurtjes naar het vissersstadje Tanji geweest. Hier vertrekken ’s morgens en ’s avonds vissersboten en gaan heel de dag en nacht op zee vissen. In het stadje hangt een immense visgeur (kortom, het stinkt daar heel erg), grotendeels omdat ze daar de vis ook roken. Je mag daar ook soms geen foto’s nemen, omdat sommige mensen daar denken dat als je een foto neemt van hun, dat hun ziel mee in die foto kruipt en zo nemen we hun mee terug naar onze cultuur. (Deze info was van onze gids op dat moment, Christianne).
Na het bezoek aan het stadje zijn we ook nog naar het Tanji Village Museum geweest. Hier kon je zien hoe de Gambianen vroeger leefde, welk gereedschap ze gebruikte, welke muziekinstrumenten er waren en wat voor soort stof en patronen ze gebruiken voor hun kleren met de betekenis erachter.

Zaterdag zijn we de Mangrove gaan bezoeken in Lamin. We hebben hier een boottocht gedaan over de Gambiaanse rivier. In die rivier (als het laagtij is), kan je de oesters zien hangen aan de struiken in het water. Dit was een heel erg ontspannende tocht met super mooie natuur. Na de boottocht hebben we een snack gegeten in de Lamin Lodge en zijn we erna terug gereden naar Sanyang.

Om onze week af te sluiten, hebben we de zondag Buba (de schooldirecteur en onze begeleider) geholpen met het leegmaken, ordenen en opruimen van zijn materiaalkast in school. Hier zijn we ook een hele dag mee bezig geweest. Het voordeel eraan is dat we nu wel goed weten welk materiaal er in de kast ligt wat we kunnen gebruiken. Dit is ook een werkpunt voor de leerkrachten. Want de leerkrachten daar op school gebruiken nooit iets van extra materiaal. Ze zijn heel erg vastgeklampt aan hun krijt en schoolbord.


Na deze drukke dag zijn we vroeg ons bed ingekropen om fris aan onze eerste week als Ergotherapeuten te beginnen!

Hier is de link naar het filmpje van onze aankomst!
https://www.youtube.com/watch?v=HnzSi0jQl-w